 |
||
|
April 2009 |
||
| Als enthousiast kijker van de dierentuin programma’s op de Duitse zenders, waar meegelopen wordt met verzorgers van de dieren, was ik enorm blij, dat ik nu ook een dagje mee kon lopen in Epe. Oude kleren en laarzen mee, was het advies. Achteraf gezien niet geheel nutteloos. | ||
|
Om 10 voor half negen meld ik me aan de poort bij het
dierenpark, om even later een rondleiding te krijgen, hoe het park in elkaar steekt. Het park heeft 3 groepen dieren en dus ook 3 groepen dierenverzorgers. 1. Zoogdieren 2. Vogels 3. Dwergapen. De ochtendronde met eten moest nog gedaan worden en ik ben meegegaan met de “vogelronde”, omdat de vogels, voor mij, de minste achtergrondkennis hadden. Er staat een bolderkar met bakken eten en gieters met water klaar. Als eerste emoes en maraboes naar buiten. Dat ook vogels op de vroege morgen niet uitgeslapen kunnen zijn, bewees een maraboe. Hij trapte op een lange tak en met een ‘harkeffect” knalde deze tegen zijn kop en vleugel aan, op één poot en met zijn snavel steunend op de grond wist hij aan een val te ontsnappen. “Goedemorgen”. Even gekeken of hij zich herstelde. Vervolgens drinkbakken schoon schrobben en vullen. Lege etensbakken verwisselen voor volle. En hop naar de volgende. Aan de beurt komen o.a. wevervogels, papagaaien, konijnenuilen (ja, ze graven gaten in de grond, die ook weer dichtgegooid moeten worden) en sneeuwuilen. Man sneeuwuil heeft 2 broedende dames in het hok en is deze ook van plan te verdedigen. Of je nu eten brengt of niet, hij valt aan. Ik ben maar even buiten het hok gebleven en heb gekeken hoe efficiënt een verdediging met een tuinhark kan zijn. Met een bolderkar vol lege etensbakken en ik met wat meer kennis over de vogels keren we terug. Inmiddels zijn alle vieze bakken, schalen, kommen en emmers uit het hele park verzameld. Afwassen dus. Uiteraard in het groot. En alles naspoelen, want sop, dat mag niet achterblijven..Bakje koffie, praatje en daar gaan we weer. Alle bakken moeten ook weer vol voor de middagronde. Over hoeveelheden kun je eigenlijk niet praten. Het zijn massa’s.Vlees ( rundvlees, gehakt, eendagskuikens enz.) vis (waaronder haring), komen uit de diepvries en moeten dus bijtijds ontdooid worden. Daarna gesneden en verwerkt met eventuele pillen en vitamines. Zo ook voor grote hoeveelheden fruit en groentes. Alles op maat snijden van de betreffende monden. Iedere groep of dier heeft zijn eigen afgewogen en samengestelde menu. Dus handen uit de mouwen en snijden maar. Alles klein. Zo, per abuis, ook de winterwortel voor het,dwergnijlpaard. Indrukwekkend de hoeveelheden die door je handen gaan. In de middag nog meegelopen met bezoekerspresentaties bij de ringstaart maki’s en de pinguïns. Eindelijk mag je door het water lopen naar de betreffende eilanden. Rozijnen voor de ringstaartjes.. Zij wilden de rozijnen extra snel en ik wilde ze zo langzaam mogelijk uitdelen. Een compromis werd gevonden. Vooral de moeder met een tweeling werd door mij extra verwend. De pinguïns hadden hun dag niet, mopperig en dwars weigerden ze bijna alle haring. Ook een privé bezoek aan de holen op het eiland mocht niet helpen. Het blijkt, dat ze nogal kieskeurig zijn. Een haring met een scheef oog of een stukje uit zijn vel wordt steevast geweigerd. Om kort te gaan, nog de emoes onder de douche gezet, het nachthok van de dwergapen veranderd, takken van bomen neergezet, en rollen w.c. papier. Wat kan je als aap darmee een lol hebben! Een boomkangoeroe in de buidel gekeken en als laatste weer met de middagrode eten meegelopen enz enz. Om vijf uur was deze bureaumedewerker compleet uitgeteld. Heerlijk dagje gehad met veel lol, veel water, veel voer en vooral veel dieren. Dank jullie wel, Wendy Schouwenburg |
||