Hedendaagse Geneugten



Welkom Persberichten	Juni 2009 Sylvia Bennink winnares van eerste Kraanclinic.
	De winnares van de kalenderwedstrijd van Drukkerij Weevers voor de maand juni heeft afgelopen weekend haar prijs verzilverd. Van deze geweldige dag doet ze hierbij verslag:
	Kraanclinic De grijns die ik nu van oor tot oor heb lopen krijg je de komende dagen niet meer van mijn gezicht af. Ik heb een topervaring achter de rug en de tastbare herinnering, het Graaf Certificaat, staat op een prominente plek in het zicht. Pal naast mijn beeldscherm. Ik heb gegraven met een hydraulische kraan en met een shovel. Jawel, ik was winnaar van de geneugte die werd uitgeloofd door drukkerij Weevers en Romas grondwerken in de maand juni. Gisteren was De Dag. We hadden geluk dat het mooi weer was. De grote gele graafmachines van Romas staken mooi af tegen de donkere aarde. Na de kennismaking met ondermeer Rob Masselink, directeur van Romas grondwerken en de koffie kreeg ik een overall aangemeten en ging het d’r an.
	Mijn eerste machine was de tractor met kipper inrichting. Twee enorme gevaarten achter elkaar. Ik had altijd gedacht dat een tractor een soort vereenvoudigde auto zou zijn, misschien was dat jaren geleden ook zo. Nu stap je in een soort cockpit die vergeven is van de hendeltjes en de knopjes en een beeldschermpje dat laat zien wat je allemaal aan het doen bent. Je gaat zitten en dan krijg je het stuur aangereikt. Gelukkig hoefde ik niet alles tegelijk en bleef de Romas instructeur aanwijzingen geven. We reden naar de hydraulische kraan om de kipper te laten vullen. Daarna leverden we de grond af bij de shovel. Nadat de grond was gestort mocht ik op de shovel. Dat was nog gaver dan de tractor. Enorme happen grond scheppen en dan ergens anders weer op een bult gooien. Nog mooier dat ik met de shovel de kipper mocht vullen. Daar kwam wel een hoop bij kijken. Je mag alleen het zand zo hoog optillen als je recht staat, anders kun je uit balans raken. Je moet haaks op de kipper staan en dan heel dicht er op. Dat is bijna een centimeterkwestie. Met een paar schepen was de bak vol genoeg en werd de grond weggereden.
	Mijn derde machine was de hydraulische kraan. Een keer goed met zo’n bak door de grond en je hebt een half zwembad! Ik was blij dat ik niet met het gevaarte hoefde te rijden, het was al een heel gedoe om met de twee ‘joysticks’ de graafwerkzaamheden te verrichten. De man van Romas liet me zien hoe hij een talud kan graven en hoe je de bodem van een gat mooi vlak krijgt. Ik vrees dat dat iets is voor vergevorderden, maar ik kreeg de slag van het gewone schepwerk aardig te pakken en heb heel wat grond verplaatst. Ten slotte mocht ik me nog even uitleven op een kleinere hydraulische kraan. Het grote verschil met de vorige was dat deze kraan luchtbanden had en de grote kraan op rupsbanden stond. Het maakte dit ding nogal stuiterig, wat ik wel een beetje eng vond. Tegen half zes had ik ineens de knollen op en wist ik niet meer wat links of rechts was. Tijd om ermee op te houden dus. Rob Masselink besloot dat ik het Graaf Certificaat wel verdiend had. Ik ben er zeer trots op. Een kopie ervan komt in mijn personeelsdossier!

	De dag werd afgesloten met een feestelijke barbecue. Ik wil de mensen van drukkerij Weevers, Romas grondwerken en boerderij Garritsen heel hartelijk danken voor de gastvrijheid en deze geweldige dag. En al die mensen die denken ‘dat zou ik ook wel eens willen’: Romas houdt ook KraanClinics voor groepen. Op www.Romas-grondwerken.nl vind je meer hierover. Sylvia Bennink